Too fast

Ocak 12, 2009 tarihinde Eften Püften kategorisi altında kayda geçti

Bu aralar akrep ve yelkovanın hızı görmüş olduğunuz rüzgar gülündeki gibi geliyor şahsıma.  Günleri karıştırır oldum. Çok acayip bir duygu insanın hangi günde olduğunu bir anlığına unutması. Keşke hiç bir zaman bilmesem hangi günde olduğumu. Hem ne önemi var ki bugünün pazartesi veya pazar olduğu. Yeni çağın düzmecesinden başka hiçbir şey değil. Kahrolsun kapitalizm yaşasın sosyalizm! Sosyal mesaj vermeden de olmaz.

hırrr

Eylül 29, 2008 tarihinde Eften Püften kategorisi altında kayda geçti

Köpekleri severim. köpek bahsinin geçtiği her yerde de bunu yinelerim fakat bu gece yaşadığım olay köpek sevgimi tekrar gözden geçirmem gerektiğini düşündürdü bana.

saat 01:30. arkadaşlarla hoş sohbet güzel zamanlar geçirmişiz, galatasaryımız geceyi galip kapamış her şey güzel. artık eve dönme zamanı. neyse yola koyuldum. her şey her gece olduğu gibi. hatta o derece aynı ki dün gece kavşakta gördüğüm kara kediyi bugün aynı kavşakta yine gördüm. bir an matrix'te ki kara kedi aklıma geldi. irkildim. kara kedi şanssızlık getirir batıl inancı aklıma geldi. hıh dedim güldüm geçtim. neyse ilerliyorum fakat ilerlerken bu sefer her geceden farklı bir şey gözüme çarptı. 7-8 tane köpek grup halinde dolaşıyor. şehrin merkezinde 7-8 tane köpek neden grup halinde dolaşır diye düşündüm bir an. hadi safaride olsak hayvanlar toplu halde avlanır onu anlarım da. yani şehir merkezinde nerde neyin avını yapıyorsunuz. köpekle köpek olmayım dedim hiç bulaşmadım keretalara. malum şöyle bir inanç hakimdir. sen kaçmazsan köpek de seni kovalamaz. şu ana kadar bu inancım gayet sağlamdı ta ki havlama ve hırlamayla karışık bir köpek gerilerden bana doğru sağlam bir bindirme yapana kadar. heralde bu çetenin lideri olan köpek bu. bir havlamayla 7-8 tane köpek bir anda havlamaya başladı. biliyorum kaçmamak lazım ama arkadan gelen köpek bana doğru öyle bir koşuyor ki yerimde dursam beni düzleyip geçicek nerdeyse. taş aradım yok. en yakın taş şu an yapım halinde olan kaldırımlar için kullanıllacak koca betonlar. onlardan birini alıp köpeklere atmaya çalışsam köpek akli dengemden şüphe duyar kaçar. keşke yapsaymışım. köpeğin benim akli dengemden şüphe duymasından bana ne. hem kime anlatıcak fubace'yi geçen gece gördüm deli oğlan 30 kiloluk taşı kaldırmaya çalşıyordu diye. neyse konu dağılmasın. ben büyük bir refleksle koşmaya başladım. koşulmaması lazım biliyorum ama her köpeğe yemiyor işte yerinde durmak. koşuyorum. bir yandan da şaşıyorum lan bayağı iyi koşuyormuşum ben diye. hatta bi ara işi o kadar abarttım ki 7-8 tane köpek arkamda koşuyor ben ilerde onlara 20 metre fark açmışım. usain bolt olsa gözleri yaşarırdı. tam böyle işte kendi kendime maşalah ne koşuyormuşum ben diye pohpohlanırken, dedim ya yeni yapılan kaldırımlar var diye, işte ibne belediye o betonlardan birini ortada unutmuş. ona takılmamla yere romantik bir öpücük kondurmam bir oldu. yere düştüm ama umrumda değil. köpekler üstüme çullanırsa ne yapıcam derdindeyim. ama ne hikmettir ki ilahi adalet mi desem, verilmiş sadaka mı desem öyle bir yere düştüm ki ne ben köpekleri görebiliyorum ne de köpekler beni. köpekler de beni göremeyince üç beş hırlayıp gitti. ayağı kalktım dizlerim tutmuyor. diz üstü sağlam düşmüşüm. pantalon falan fişman harap. ellerim kanıyor. bi yandan koşuşum aklıma geliyor bi yandan düşüsüm aklıma geliyor gülüyorum. uzun zamandır böyle yaralanmamışım küçüklüğümden beri. hoşuma gidiyor biraz da. neyse olacağı varmış deyip eve dönüş yolumu tamamlıyorum. uzun süredir eve geldiğim için bu kadar memnun olmamıştım. bir ara lan aşağı inip şu köpeği bulup iyi bir hırpalasam mı diyorum sonra içimden köpekle köpek olma diyorum tekrar. olacağı varmış olmuş ama olm çete lideri misin nesin bi daha denk gelirsen tokatlarım seni!

Lanet olsun içimdeki uyku sevgisine

Temmuz 24, 2008 tarihinde Eften Püften kategorisi altında kayda geçti

Muzdaribim bu erken uyanmalardan. sabah 8 de uyanmak acı veriyor bu bünyeye. gece 12 de yatsam  bile sabah 8 de kalkmak yetmiyor. az uyuyup işe gitsem verimli olamıyorum. uykumu alıp işe gideyim desem iş işten geçiyor. şu an en mantıklısı gece 10 da yatıp sabah 8 de kalkmak. ama zaten işten 6 da çıkıyorum odaya gelmem 7. ee bana ne kaldı 3 saat. 24 saat stajda gibi hissetmeye başladım şerefsizim kendimi. lanet olsun böyle uyku sevgisine. olmayacak bu böyle. i love naylon.

Damgalar: i love naylon, iş hayatı, uyku sevgisi

Öleyazdım

Haziran 30, 2008 tarihinde Eften Püften kategorisi altında kayda geçti

Bir musibet bir nasihatten iyi derler. hakikaten de öyleymiş. dün bizim bağ evinin oralarda kardeşim yanımda arabayla seyir halindeyim. malum bağ evinin olduğu yerler pek kalabalık olmaz. buraların kalabalık olmayışı yeni yeni araba öğrenenler için hoş bir sürüş alanı olmasını sağlamıştır. evet yavaş yavaş ne tür bir tehlike geçirdiğim anlaşılıyordur heralde. aşağıdaki şablon biraz daha anlaşılır kılacak hadiseyi.

Read more